«Статыстыка - гэта не тое, што трэба ведаць людзям» - такі адказ ад чыноўніцы медыцыны атрымалі журналісты баранавіцкай газеты, калі паспрабавалі высветліць колькасць выпадкаў covid19 у Баранавічах праз некалькі тыдняў пасля таго, як эпідэмія каранавірусу абрынулася на Беларусь. Гэтыя словы не проста з’яўляюцца часткай афіцыйнай рыторыкі беларускіх уладаў на тэму эпідэміі, але і ідэальна адлюстроўваюць дзяржаўны падыход да інфармавання насельніцтва. Спачатку беларускія ўлады не прызналі пагрозы і нават існавання віруса, не ўвялі ніякіх каранцінных мераў, не забяспечылі ўстановы аховы здароўя неабходнымі рэсурсамі, не праінфармавалі належным чынам насельніцтва. Статыстыку хавалі і перапісвалі. Дактароў, якія спрабавалі інфармаваць людзей, звальнялі. Калі ўлады вырашылі прызнаць эпідэмію, колькасць памерлых, нават паводле афіцыйных звестак, дасягала некалькіх дзясяткаў за дзень. Людзі перасталі спадзявацца на дапамогу ўладаў і пачалі самаарганізоўвацца, каб дапамагаць дактарам і адно аднаму. Праз некаторы час было афіцыйна абвешчана, што мы «выйшлі на плато». А праз некалькі дзён - што мы перамаглі вірус. Пасля гэтага вірус знік з афіцыйнага інфармацыйнага поля і быў забыты. Наступствы дзеянняў уладаў і сапраўдную колькасць ахвяр яшчэ прыйдзецца высвятляць, што пры цяперашняй уладзе немагчыма. Шматлікія непаслядоўныя дзеянні і відавочная хлусня прывялі да даволі моцнай напружанасці ў грамадстве, што было вельмі непажадана перад надыходзячымі прэзідэнцкімі выбарамі. Выбарчыя кампаніі ў Беларусі звычайна характарызуюцца масавымі фальсіфікацыямі, хлуснёй і рэпрэсіямі. Аднак, калі папярэднія кампаніі былі адносна спакойнымі, у 2020 годзе сітуацыя ператварылася ў катастрофу для цяперашняга ўрада. Велізарная хваля незадаволенасці сфальсіфікаванымі выбарамі прывяла да масавых пратэстаў, мабыць, самых масавых і, безумоўна, самых працяглых у гісторыі сучаснай Беларусі. Улады вырашылі адключыць Інтэрнэт па ўсёй краіне, і жарты пра Паўночную Карэю перасталі быць жартамі. Тыя, хто не паспеў усталяваць VPN, заставаліся, фактычна, без сувязі на працягу двух з паловай дзён. І без інфармацыі. У эпоху перанасычанасці інфармацыяй, адсутнасць сувязі са светам, немагчымасць даведацца пра апошнія падзеі з альтэрнатыўных крыніц інфармацыі перажываецца даволі цяжка. Я сабраў серыю скрыншотаў старонак папулярных сайтаў і сацыяльных сетак у Беларусі падчас жнівеньскай інфармацыйнай блакады. Пустыя, белыя, не загружаныя, недаступныя старонкі - інфармацыя даходзіць да карыстальнікаў. Аднак назвы старонак у радку пошуку, загалоўкі пастоў у Instagram, знакі геалакацыі даюць намёкі на тое, што там схавана. У той жа час дзяржаўныя СМІ масава дыскрэдытуюць пратэстоўцаў альбо проста замоўчваюць пратэсты. Такім чынам вялікая частка насельніцтва застаецца без інфармацыі нават пры фактычным неабмежаваным доступе да яе.